Een stoel met open armen

Dit artikel verscheen eerder in De Riepe van november 2025.

Aan de Travertijnstraat in Groningen zit Doedertoe, werkplaats voor blijdschap en verbinding. “Wij willen niets anders dan harten verwarmen en vrolijkheid brengen,” zegt initiatiefneemster Marita Reijtenbagh. Zij begon ooit met het pimpen van haar eigen meubels. Nu ontvangt ze met andere vrijwilligers meer dan twintig bezoekers per dag. In de aula van de voormalige CSG De Vinckenborgh, nu bekend als Trav12, vertelt zij over haar drijfveren.

Doedertoe is een werkplaats voor creatieve handvaardigheid. Bezoekers maken dingen voor eigen gebruik of expressie. Betalen kan met een goede daad, door iets fijns te doen voor een ander.
“Er zijn zo min mogelijk regels,” vertelt Marita. “Iedereen kan volgens eigen inzicht en intuïtie werken.” Mensen kunnen zelfstandig aan het werk gaan, net als in de bieb. Inspiratieboeken en technische uitleg zijn aanwezig.

Vrijwilligers
Bij Doedertoe werken zo’n veertig vrijwilligers. Onder hen zijn gastvrouwen, mensen die de financiën doen en meubelpimpers. “Alles bij elkaar kunnen we allemaal iets,” licht Marita toe. “Ik was bijvoorbeeld slecht in PR. Daar is nu iemand voor.” Iedereen is een onmisbare schakel.
Ook de vrijwilligers zijn vrij binnen de doelstelling naar eigen inzicht te handelen. “Sommige mensen kunnen niet tegen die vrijheid,” vertelt ze. “Maar ik kan niet iedereen bij de hand nemen.”

Materiaal
Langs alle wanden staan kasten vol materiaal opgesteld. Er is een naaihoek met stofjes, naaimachines en paspoppen. Een pc voor het printen van patronen. Naast papier en verf zijn er kralen, steentjes, zand, flessedoppen en linten. “Het is als een snoepwinkel,” vertelt Marita. “We hebben alles voor perkamentkunsten, bijvoorbeeld. Niemand gebruikt het, maar het is er wel.”
Het materiaal is bijna allemaal gerecycled. “In het begin kocht ik spullen bij Mamamini,” vertelt Marita. “Nu krijgen we donaties van zolderopruimingen en dergelijke.” Ook mogen ze gratis verf ophalen bij de Praxis aan het Damsterdiep. Dat is goedkoper dan afvoeren.

Blij gevoel
Marita vindt het belangrijk om van je leven wat moois te maken. “Doedertoe is er voor wie het nodig heeft,” vertelt ze. “Onze eerste zorg is dat mensen weg gaan met een blij gevoel in het hart. Er is zoveel gaande in de wereld, dan is het belangrijk dat we in deze kleine setting respectvol naar elkaar zijn.”
En dat heeft effect. “Hier komt heel bont pluimage, uit allerlei sectoren, inclusief kunstenaars,” vervolgt ze. “In het dagelijks leven loop je elkaar voorbij. Hier zit je bij elkaar. We zien wat positief is van elkaar en negeren negatieve dingen. Iedereen geeft het beste van zichzelf. Hier ontstaan vriendschappen.”

“Wij zijn als een boom met sterke wortels, we versterken en bestuiven elkaar”

Meubels
Bij de uitgang staat een weggeefkast met onder andere plantjes en gratis tassen, gemaakt door een van de vrijwilligers.
Daarnaast is er een werkplaatsje voor het oppimpen van tweedehands meubels. “De meubels hebben waarde doordat er onthaast en met aandacht aan gewerkt is,” vertelt Marita. “Die energie zit erin en dat is heel waardevol.” Mensen kunnen zelf bepalen wat ze voor een meubelstuk willen geven. Wie niets kan betalen, kan het zo mee krijgen.

Financiering
“Doedertoe is volledig autonoom,” vertelt Marita. “Wij krijgen geen geld van de gemeente. Wij hebben geen inkomsten en geen business model.” De werkplaats draait op subsidies en donaties. Ook participatiebanen brengen geld in het laadje. “Ik heb al bijna elf jaar de schone taak om subsidies te vinden en aan te schrijven,” laat ze weten. “Zo komt Jan Splinter door de winter.”

Wederzijdse hulp
Naast Doedertoe zijn in Trav12 nog veel meer initiatieven actief. Er zitten onder andere sociale ondernemingen, kunstenaars, een sportschool, een moskee en het Free Café.
Alle initiatieven helpen elkaar. “We krijgen overgebleven eten van het Free Café,” vertelt Marita. “En wij helpen hen met aardappels schillen.” Een naastgelegen bedrijfje geeft wel eens meubels aan de werkplaats. “We geven gestalte aan een economie van geven en delen,” legt ze uit. “Wij zijn als een boom met sterke wortels, we versterken en bestuiven elkaar.”

Gebouw
Ruim tien jaar geleden is de werkplaats van start gegaan in de Rivierenbuurt, achter het station. Twee jaar geleden zijn ze verhuisd naar de Travertijnstraat. “We zijn enorm in ruimte vooruit gegaan,” concludeert Marita.
Trav12 is eigendom van de gemeente. Op dit moment is de locatie onderwerp van politiek debat, in verband met het tekort aan betaalbare woningen. Er is kans dat het gebouw gesloopt gaat worden. Dan moeten veel van de aanwezige initiatieven verhuizen. “Verhuizen is altijd aderlating,” verzucht Marita. “Terwijl we voldoen aan het gemeentelijk broedplaatsenbeleid en slechts 25 van de 125 nieuwe woningen sociale huur zouden zijn.”

Broedplaats
Broedplaatsen zijn plekken waar verschillende creatieve ondernemers en kunstenaars samenkomen. Volgens de gemeente dragen ze bij aan de lokale economie en leefbaarheid. “De ruimte voor de broedplaats zal waarschijnlijk veel kleiner worden,” voorspelt Marita, “Creatieve uitingen drogen steeds meer op.” Daarom is er afgelopen juni een open dag gehouden om het belang van de locatie aan te tonen.

Positieve motor
Doedertoe heet niet voor niets de werkplaats voor blijdschap en verbinding. “Het zijn constructieve krachten,” stelt Marita. “Het is een positieve motor die doorwerkt in het dagelijks leven.” Dat wordt volgens haar alom onderschat. “Mensen kunnen hier helemaal uit hun bol gaan,” wijdt ze uit. “Iets moois in huis geeft je een duw.” En mensen hebben het heel hard nodig om een complimentje te krijgen. “Wij zullen altijd proberen een pluimpje aan iemand te geven,” besluit ze.